Wintertocht

Zondag 13 januari 2013

Kleumend sta ik om 8.15u mijn auto onder het ijs uit te krabben. Het vriest een graadje of 4 en het is koud. Even later zit ik er in, da’s al iets beter, en ben op weg naar de kanoclub. Ongeveer gelijk met Leen onze tochtleider van vandaag kom ik daar aan. Dik en Hans zullen kort daarna volgen. Leen neemt de moeite om een verse kop koffie voor ons te zetten, iets wat hem toch tot de betere tochtleiders maakt. In deze kou en met een ijzig vooruitzicht op steenkoud water maakt dat voor mij het grote lijden toch ietsje minder. Maar als ik even later in mijn bootje zit met ijskoude handen, omdat ze toch even het water in moesten, is dat effect compleet verdwenen. Na de eerste paar honderd meter zit ik me dan ook vertwijfeld af te vragen wat ik hier in Godsnaam doe. Als mallotige ouwe man in een idioot pak in veel te klein bootje op veel te veel water varend naar iets waar ik al duizend maal geweest ben…… Pijn in mijn schouders, kramp in mijn benen en links onder in mijn rug moppert iets wat in het jargon een SI gewricht heet , dat ik zo snel mogelijk de kant op moet en thuis lekker op de warme bank moet gaan zitten schaatsen kijken…..

Maar eenmaal in de buurt van Huizen….. is het motortje warm en zijn de pijntjes verdwenen en zit ik volop te genieten van de heerlijke zon die mijn gezicht verwarmt. Met verbazing kijk ik naar mijn pak en zwemvest waar het ijs aanbungelt terwijl ik het toch heerlijk warm heb met twee warmte truitjes een muts en peddelmoffen om mijn kouwe handjes. Al het leed van de koude start heeft plaats gemaakt voor een gevoel van verrukking , ja een soort van sereen geluk. Leen besloot te varen naar het “strandje van Rik”. Ok geen majestueus plein of boulevard , maar toch leuk als er een strandje naar je genoemd wordt. Bedoeld werd het strandje bij de reddingsbrigade naast de Stichtse brug, wat onze pauze plek zou zijn. Hier aangekomen moest ik zowaar een metertje of tien door het ijs ploeteren om de kant te bereiken. De terugweg , na de koffie, met het windje in de rug was een makkie. Gezellig keuvelend in een rustig tempo naar de loods. Al met al een heerlijke tocht waarmee ik me toch behoorlijk bevoorrecht voel dat ik dat mee kan maken. De hele dag zon en weinig wind maakten dat je ook op het water dat typische wintersport gevoel had. Toen ik met mijn bootje achter me terug naar de loods liep hoorde ik de rijp op de bevroren bladeren , waar ik doorheen liep, vrolijk knisperen. Gek dat ik dat niet gehoord heb toen we weggingen……

Varende mannen bedankt voor het aangename gezelschap op deze mooie zondagmorgen!

Het weer: helder veel zon, wind 2/3 Bft meest Oost. Temp: -4 tot +2 gr.C

Rik


 

terug naar verslagen / foto's