Zeeland  Zeekamp, zon wind en golven. 

 

Zaterdag 19 Juli,

Rond 09.00uur zaten we in de auto en gingen we op zoek naar Ellemeet.
We zijn in dit geval Martine en Rik van KV Aquavite. De boten hadden we vrijdagavond al op de auto gelegd zodat we vandaag niet zo gek vroeg op hoefden. De routeplanner had mij verteld dat het zo’n twee en een halfuur rijden zou zijn . Inderdaad tegen half twaalf kwamen we bij de camping waar een groot deel van de deelnemers al bezig  was hun tent op te zetten of zelfs al hadden staan. Rond de klok van enen was vrijwel iedereen aanwezig en kon de eerste “briefing” gehouden worden. De groepen werden bekend gemaakt, de indeling was mede naar aanleiding van de plannen van de deelnemers, beginners, gevorderden en zv´ers. ’s Middags een tochtje gevaren ( even proefvaren) op de Grevelingen met een flinke wind ik schat 5-6Bft met af en toe een vlaag die wel ietsje meer was. Na ongeveer 200m varen ineens een `flinke flits` en een `daverende dreun`. `Wegwezen!!!` klonk het overal uit de groep en binnen de kortste keren zaten we op de kant met zijn allen. Het onweer was die ene klap,  maar we werden getrakteerd op een enorme plensbui. Na de bui het water weer op, een `keienkant` aan lage wal. Na het instappen met een doodgewone peddelbrug zoals altijd  zag ik tot mijn schrik dat mijn peddelblad een hoek van 90graden had gekregen. Voorzichtig doorgevaren maar het is goed gegaan. Met nog steeds harde wind nog een klein stukje gevaren en daarna weer terug naar de auto´s. Het tochtje gaf voldoende stof tot nadenken en om over na te praten dus het ijs, zo het er al was, tussen de deelnemers was snel gebroken. Om een uur of acht weer verzamelen voor een aanzet tot de theorie-instructie.
Kortom de dag vloog voorbij en dat zou eigenlijk de hele week zo blijven. Zondag met een dikke 4 tot 5Bft weer de zee op en even geroken aan wat de branding de komende dagen zou kunnen worden. Weer een dag met veel wind en zon dus. Heerlijk gevaren ! ´s Avonds werd duidelijk dat het weerbericht voor maandag echt zo was als we al vermoedden, stormachtig en nat . Besloten werd om dan de hele dag maar te gebruiken als theoriedag. Maandag was echt nat, nat en nog eens nat en koud , koud ….. De theoriedag was dus een uitkomst in meerdere opzichten. We hadden een plek waar we warm en droog zaten en we staken er nog wat van op ook! Zo zag ik voor het eerst hoe je van een gewoon mens in een handomdraai een marsmannetje maakt met een paar aluminiumdekens en moest bedacht worden hoe je iemand met een flinke wond aan zijn hand weer met kano naar de kant krijgt. Dinsdag, Govert wist dat er bij de Aardappelbult een mooie branding zou staan en gezien de wind, het was wel ietsje minder, geloofde ik hem graag. Daar moesten we dan maar naar toe hoorde ik hem zeggen. Toen ik op dat moment ook nog over de marifoon iemand achteloos hoorde praten over golfhoogten van 2 tot 2,5 meter kreeg ik er ´echt zin an` ….. Ik keek mijn medevaarders eens voorzichtig aan en vermoedde dat zij hetzelfde dachten. Yesterday, all my troubles seemed so far away, schoot het door mijn hoofd……Afijn het water op en lekker gevaren richting de aardappelbult, tot dat de eerste schuimkoppen zichtbaar werden. En jawel hoor;  daaaar ! moesten we heen.  Na wat instructies over hoe je in de golf moet hangen en je surf moest beheersen werden we `bruut` de golven ingejaagd`…. En toen bleek dat, nadat ik een paar keer gruwelijk hard door elkaar geslingerd was, en als een nat halfverzopen konijn weer bovenwater kwam en zag dat zelfs mijn peddel nog binnen handbereik was, het eigenlijk geweldig leuk was. Als je dat eenmaal door hebt gaat het daarna allemaal een stuk makkelijker. (omgaan en overeindkomen bedoel ik). Maar het enge is er af en niks geen knikkende knieën meer. Een top dag. Op en om de Aardappelbult ´stikte`het van de zeehondjes. Niets natuur verstoren, zij verstoorden ons! Ze waren zo ontzettend nieuwsgierig dat ze tot op een metertje of twintig naar ons zaten en lagen te kijken. Ook tijdens het varen doken ze steeds weer op tussen de kano´s. Het leek af en toe echt wel of ze wilden spelen. Ook van de andere groepen hoorden we ´s avonds dat het een schitterende dag geweest was. Vanaf woensdag werd het weer wat rustiger en konden we ons wat meer met de vaartechniek bezig houden. Achteruit surfen, vooruit surfen, steunen het opvangen van branding golven etc. Dit was in ieder geval voor mij hard nodig want ik was toch nog niet zo handig met mijn bootje als ik dacht. Woensdag was dus een mooie vaardag , ´s avonds  theorie examen voor de ZV-ers waar toe ik behoorde. Voor de theorie was ik niet erg ongerust want dat hadden we uitgebreid geoefend. Toch weten examinatoren altijd wel weer iets te bedenken wat het spannend maakt maar hoe dan ook ging het  redelijk.  Donderdag examendag voor de KVT-ers. Spannend want ze moesten wel wat laten zien. `s Middags nog even gevaren en voor een aantal een rustdag. Ook ik besloot dat het tijd was voor een biertje. Ik hoorde dat het leuk varen was geweest en dat een trawler van de Urker vissersvloot voor de nodige sensatie had gezorgd, maar toch het terras , de zon en het bier maakten dat ik zelfs na dat verhaal geen spijt had van mijn terrasbezoek. Vrijdag voor de ZV-ers examendag, kunstjesdag, eigenlijk. Nu moesten we laten zien wat we in huis hadden en werd er beoordeeld of het genoeg zou zijn. Toch fraai zomerweer en een wederom schitterende zee. Rond de Aardappelbult was het examenterrein. Het dwars verplaatsen ( voor mij echt een succesnummer …)  , Xredding,slepen etc, het moest allemaal getoond worden. En tja ; hoe zou dit sprookje eindigen ……? Wel heel eenvoudig, zoals het hoort! Alle examenkandidaten , KVT en ZV, bleken geslaagd en ze leefden nog lang en gelukkig! ´s Avonds de ‘ bonte avond’ .  Er wachtte ons een verrukkelijk samengestelde maaltijd met allerhande lekkers te eten en te drinken, verzorgd door een aantal dames die zich hiervoor de hele vrijdag opgeofferd hadden. Dank, dank en nogmaals dank! De instructeurs die ons deze week zo ‘liefdevol’ door onze moeilijke momenten heen hadden geholpen werden hiervoor met geschenken en romantische poëzie beloond. Dit was een gezamenlijke actie van deelnemers uit diverse groepen, een mooi voorbeeldje van samenwerking, zou ik haast zeggen.

Een ding wil ik nog benadrukken : de instructeurs zijn  er met hun bescheiden maar toch sturende optreden in  geslaagd om drie groepen die allemaal min of meer verschillende doelen hadden toch iedere avond weer bijeen te brengen tot ­een groep. Dat is wat dit kamp zo bijzonder en leuk heeft gemaakt. Word je er beter van ?  Ja ! Het levert heel veel zelfvertrouwen op als je in je bootje zit en  het weer doet niet wat je “gehoopt” had.  Dat geldt voor iedereen op welk niveau je ook instapt. Dus voor wie van ons denkt : heee…, op zee   ,  vraag het ons !, .     Het is een aanrader voor iedereen  die na verloop van tijd wel eens wat anders wil dan het Gooimeer, hoe mooi dat ook is.

 

Rik Koorenhof

 

 

 

terug naar verslagen / foto's