Rondje Almere Haven

november 2010

Om klokslag 10.00 uur is iedereen present. De meeste zijn al in verre staat van vertrek maar de koffie biedt enige onthaasting.

Ondanks het gladde Gooimeer gaan de boten op de kanotrailer. Het in en uitstappen voor de sluis vereist namelijk topsport, een speerpunt van de gemeente, het zal dus wel niet veranderen. Ons niveau ligt gemiddeld lager.

Drie kwartier later liggen we in het water achter de sluis.

Het is echt mooi weer, zon en weinig wind. We varen tot aan de het kasteel en koersen de Kromme Wetering op. In de sluis moet één van ons even uitstappen om de vanaf het water onbereikbare knop in te drukken waardoor het tweede deel van de schutprocedure in werking gaat. We zakken en binnen de tien minuten zijn we weer op weg.

Na het passeren van de A6 belanden we op het Weerwater. Het zevenmans/vrouw team valt even in tweeën. In de kopgroep gaat het verhaal dat de achterblijvers een koffer met geld zien liggen het water is namelijk glashelder.

Als we weer compleet zijn kan niemand een extra bankrekening openen.


Dan varen we naar het vogeleiland. Daar stonden altijd de biologische koeien te grazen. Om economische reden komen ze niet meer.

Het vlotje om gemakkelijk te kunnen afmeren is weggehaald, mogelijk voor de winterperiode.

Eén voor één gaan we de wal op en nemen bezit van de vuurplaats en laven we ons aan koffie en meegevoerde proviand.

De vertrekprocedure is weer het zelfde, één voor één de boot in. We varen langs de camping Waterhout en nemen het slootje achter bij Haddock. Maar die heeft het watersportbedrijf met een ponton afgedamd. Met een kleine omweg bereiken we opnieuw het Weerwater en varen langs het Lido waar geen waterskiër te zien is terwijl we lekker in het zonnetje varen.

Een hele groep meerkoeten voelen zich niet happy bij onze passage en blijven nog even voor ons uit panieken. We komen langs wat MC Donaldsverpakkingsmateriaal, ons gegist bestek klopt. Dan snuiven we een vage parfumgeur van de Therme en koersen we zuidwestwaarts evenwijdig aan de A6. We raken nog bijna verstrikt in takken van overhangende bomen. Het Burgerspad kruist onze route en gaan we even overdragen. Aan de andere kant plonzen we in troebel water met een geur van zwavel, even weer wat anders. Poldergas zullen we maar zeggen.

Op de bruggen waar we nu ondervaren ontmoeten we gezellige mensen die wat leuks roepen of zwaaien. Mooie promotie maar vast geen aspirant leden vanwege de door ons ingeschatte pensioenleeftijd.

Bij de Achterwerf ligt een stuw(tje). Nog één keer moeten we er uit.

En dan naderen we na een kwartier ons eindpunt de sluis. We constateren een leuke tocht te hebben gevaren.


Dirk.