Waar is de brug?

 

Een visserssloep komt recht op ons af. Zou hij ons wel zien in deze mist? Dan stopt hij vlak bij ons en de visser vraagt: “Waar is de brug?” Mijn antwoord: ”Op 240 graden”, maar hij heeft geen kompas. “Gaan jullie naar de brug?”. Ja, dat doen we. Kennelijk weet hij dan genoeg. Hij verdwijnt in de mist. Het zicht is 100-150meter op het Gooimeer als Martin en ik om 9.00 uur op zondag van 1 november vertrekken van de steiger aan de Sluiskade voor een tocht naar ’t Hooft. Het kompas van Martin werkt niet goed, dus moeten we het doen met mijn kompas. Om ons heen zien we geen herkenningspunten vanwege de mist. Voor ons zien we plots twee vissersboten. We groeten elkaar. Ik heb een koers van 270 graden gekozen, maar na enige tijd zien we een baken van de racebaan. Dat betekent dat we iets te noordelijk varen en verleggen de koers naar 240 graden. Een groenwit baken komt in zicht, dus zijn we in de buurt van de ondiepte bij het Zilverstrand. Hier ontmoeten we de verdwaalde visser. Meteen na de Hollandse brug steken we over naar de linkerkant van de vaargeul. We volgen de rode boeien, die af en toe in het zicht komen. We volgen een koers van 315 graden, waarmee we iets te noordelijk van ’t Hooft uitkomen. Het is een surrealistische ervaring zonder duidelijke herkenningspunten. We merken dat we gemakkelijk uit koers raken. Als we iets zien, lijkt het te zweven, zoals een groepje zwanen. Op ’t Hooft merken we, hoe we onder de indruk zijn van het varen onder deze omstandigheden. De noodzaak van een werkend kompas is overduidelijk. Op de terugweg is er na de Hollandse brug iets meer zicht en de zon lijkt voorzichtig door de mist heen te breken. We zien de flats van de Velden in Haven. Ook zien we de laatste zeilwedstrijd van onze buren de Watersportvereniging uit Almere Haven vertrekken. Hoe zal het hen vergaan met deze mist en gebrek aan wind? Tevreden stallen we onze kano’s om 12.00 uur weer in de loods. Een bijzondere ervaring rijker.

Leen Braber, 01-11-2015

 


 

terug naar verslagen / foto's