...foto's Ruud en Wout

La Dordogne

 

De week aansluitend aan het Pinksterweekend zijn wij met onze rivierensectie (Friso, Hans, Louis, Rob, Ruud, Vera, Wil, Wim, en Wout) van Aquavite naar de Dordogne geweest .Zoals altijd hebben we ook nu weer de week goed voorbereid, maar bij aankomst bleken onze zeekano's niet geschikt te zijn voor het eerste traject van Argentat naar Beaullieu.(Wildwater II en III.) We besloten die dag canadezen te huren en een ww bootje als verkenner mee te nemen .Het was een spannende en leuke tocht met veel stroomversnellingen die we met de zeekano's zeker niet ongeschonden door zouden zijn gekomen. We besloten de volgende dag het deel vanaf de camping in Beaullieu tot Carrenac over te slaan omdat dit deel ook minder geschikt was voor zeekano's. Die dag hebben we het kampement verplaatst naar Saint Sozy en zijn we met de kano's teruggereden naar Carrenac om van daaruit naar de camping te varen. Die dag sloeg echter het noodlot toe. Bij het naar het water brengen van de kano's brak Wil haar pols. Met de ambulance gevolgd door de bus met volle trailer naar Brive 40 km verderop Dezelfde avond werd ze geopereerd. Met Wil toevertrouwd aan de franse medici zijn we de volgende dag van Carrenac naar de camping gevaren. Een prachtig stuk Dordogne met rotswanden, kasteeltjes heel veel groen en af en toe een stroomversnelling en niet te vergeten prachtig weer 26 graden en veel zon. Na afloop een duik in het zwembad op de camping. Wil kwam die dag tot ieders verbazing alweer terug met een arm in het gips. De volgende dag dezelfde tocht nog een keer gevaren met Rob en Hans die de vorige dag bij Wil in het ziekenhuis waren gebleven De dag daarna zijn we vanaf de camping naar Souillac gevaren, een tocht van ongeveer 36 km die door een van de mooiste delen van de Dordogne voert. Prachtige rotsformaties en grotten, stroomversnellingen, glashelder steenkoud water en ook die dag heerlijk weer. De schoonheid en rust van de rivier is moeilijk te beschrijven, de foto's zeggen misschien meer. Wat vooral opvalt is dat er bijna geen huizen of andere bebouwing aan de rivier liggen en dat er geen wegen en spoorlijnen in het rivierdal lopen. Ook was het natuurlijk nog geen seizoen, want dan gaan er per dag zo'n 2000 huurkano's de rivier af. Wij kwamen nu af en toe een paar kanoërs tegen. Ook deze tocht hebben we twee keer gevaren, onder andere vanwege de gemiste grotten die de tweede dag met verlichting dieper ingevaren konden worden. Ook deze kanoweek kan weer bijgeschreven worden aan de reeks.

Een heerlijke week en een prachtige rivier maar toch één minpuntje: 1000 kilometer is toch net wat te ver weg voor een bus met kanotrailer.

Wout

 

terug naar verslagen / foto's