foto van Jorg met haring

Met kompas een visje halen in Volendam.


Omdat de weersomstandigheden niet optimaal zijn met regenbuien en windkracht 4-5bft, vertrekken we op 25 april 2015 met een groep van slechts 3 kajakkers van het gemaal de Blocq van Kuffeler in Almere naar Volendam via het Paard van Marken. Omdat de wind al enkele dagen uit zuidwestelijke richting komt, zijn de golven redelijk hoog. De overkant, inclusief het Paard zijn in nevelen gehuld. Het water is onrustig. Gerard, Jorg en Leen hebben zin in deze tocht. We houden een kompaskoers aan van 290 gr. Voorzichtig steken we de vaargeul over. Hierna komen we in een zeilwedstrijd terecht, maar met behulp van goed zeemanschap gebeuren er geen ongelukken en ontstaan er geen irritaties. Na vijf kwartier bereiken we het Paard. Wildplassen is er niet meer bij. Er staat nu een toiletgebouwtje net over de dijk. Na koffie gaan we weer op weg naar het strandje bij Volendam. Omdat we nu min of meer in de luwte van de dijk van Marken varen is de tocht naar Volendam niet ingewikkeld meer, behalve een moment bij de ingang van de Gouwzee, waar grote snel varende schepen onze aandacht vragen. Bij het aanlanden op het kleine strandje bij de kerk is er de gebruikelijke belangstelling van toeristen. We gebruiken de lunch en hierna gaan we de dijk op om een haring (met staart) te bemachtigen. Er blijken meer haringen zonder dan met staart te liggen. De verse haring valt er goed in. We gaan weer terug naar Almere en koersen eerst aan op het Paard van Marken en houden vervolgens een koers van 150 graden aan. De overkant is niet te zien. Vlak voor de vaargeul passen we de koers aan  naar 120 graden en bereiken de vluchthaven bij het gemaal de Blocq van Kuffeler. Het uitstappen is niet gemakkelijk. Geen tocht voor beginners zei Gerard. De wind, de golven, het regenachtige weer, het slechte zicht en de vele schepen vragen voortdurend om aandacht. Wat moe, maar met een tevreden gevoel gaat ieder weer zijns weegs. En zo gaat het eigenlijk altijd op het Markermeer: het blijft groot water met alle onvoorspelbaarheid, die er bij hoort en het tegelijk zo leuk maakt.

 

Leen Braber, tochtleider

 

terug naar verslagen / foto's