Ronde van Almere voor Pampus.

Op 15 september 2013 starten we om 9.30 uur met z’n vijven Aat, Hans, Martin, Tjerk en ik met de Ronde van Almere, een tocht van 35 km rond Almere. De vaarcondities zijn redelijk: zon, droog, windkracht 4 westzuidwest, smiddags aanwakkerend tot windkracht 5, zuidwest. We varen zodoende de ronde met de klok mee om zoveel mogelijk te kunnen profiteren van de wind mee op het Markermeer. Op het IJmeer zullen de golven pal van opzij komen. Twee mensen zijn minder ervaren met golven, waardoor het niet zeker is of we de tocht kunnen volbrengen. Dit wordt goed doorgesproken aan het begin van de tocht. Het is eigenlijk prachtig weer. We laten het Gooimeer in een goed tempo achter ons en gaan de Hollandse brug onder door. Hier zijn de golven al wat hoger en de wind voelt krachtiger aan. We hebben afgesproken om naar het Hooft te varen en daar te besluiten hoe verder te gaan. Het is bij mij eigenlijk regel om na ruim een uur even te stoppen om te horen hoe een ieder in zijn/haar boot zit. Nu zeker, want de komende ruim anderhalf uur is er geen mogelijkheid om uit te stappen en met wind en golven schuin achter moet er gewerkt worden. We varen om het Hooft heen en koersen pal naar het noorden met de wind en golven van opzij of iets schuin achter. De twee met de minste ervaring hebben duidelijk moeite om de golven, die soms een hoogte van naar schatting 70 cm bereiken, te lijf te gaan. Het tempo zakt. En na ruim een kwartier geeft één het op. Dit is teveel. We maken een vlotje buiten de vaargeul. We hebben nu de keuze om met zijn allen terug te gaan, of we splitsen, waarbij een deel teruggaat en een deel doorgaat. We besluiten om bij elkaar te blijven en als alternatief naar Pampus te varen, waarbij we de golven schuin tegen zullen hebben. Dit blijkt voor een enkeling toch wat veel, maar de afstand is niet groot, dus rustig varen we naar Pampus, zonder elkaar uit het oog te verliezen. Op Pampus trekken we om beurten de kajak op de wal via het kleine strandje. Zonder kaartje mag je niet verder het eiland op. We besluiten om van Pampus richting zuidwest te varen en wat dichter onder de wal met de wind mee onder de eilanden De Drost en Warenar naar Hollandse brug te varen. Uiteindelijk wordt de route toch vooral zuidelijk om te leren hoe om te gaan met golven van opzij. In overleg kiest Tjerk een andere route om nog even te kunnen surfen. We komen weer samen op het eiland Hooft om te horen hoe ieder in zijn vel zit. Vervolgens gaan we met de wind schuin achter naar de Hollandse brug en hierna naar Almere.

Bij het napraten over de tocht blijkt iedereen het naar de zin te hebben gehad. Uiteindelijk was de tochtlengte ruim 25 km. Twee mensen geven aan hun grenzen te hebben verlegd en veel te hebben geleerd en dat geeft mij als tochtleider weer een goed gevoel.

Leen Braber, tochtleider

 


 

terug naar verslagen / foto's